Izložba slika “De rerum natura – Priroda stvari” Darka Mandića

JU Muzeji i galerije Budve u četvrtak, 25. maja 2023. godine, u 20 časova u Spomen-domu „Stefan Mitrov Ljubiša otvaraju izložbu slika pod nazivom De rerum natura – Priroda stvari akademskog slikara Darka Mandića. Radovi koji će biti predstavljeni dio su izložbe koja je već bila prikazana u Trstu (Italija), u Zemunu (Srbija) i Tivtu (Crna Gora). Izložbu čini 11 radova rađenih u tehnici ulje na platnu i akvarel. Izložbu će otvoriti Goran Pajović, arheolog iz Bara, koji se pored svoje struke, bavi filmom, 3D rekonstrukcijom, grafičkim dizajnom i fotografijom.  Kustos izložbe je Đorđije – Bato Boljević.

             Akademski slikar Darko Mandić rođen je 1965. godine u Sremskoj Mitrovici, a od 1970. godine živi u Budvi. Diplomirao je na odsjeku za slikarstvo Fakulteta za likovnu umjetnost na Cetinju u klasi profesora Smaila Karaila, zaposlen je kao grafički dizajner u JU Muzeji i galerije Budve. Imao je više samostalnih izložbi u Crnoj Gori (Moderna galerija, Budva, Spomen dom „Stefan M. Ljubiša”, Budva, Galerija „Queen of Montenegro”; Galerija „Porto Montenegro”, Tivat; Galerija solidarnosti, Kotor). Bio je učesnik brojnih kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Izložba „De rerum natura – Priroda stvari”, koju je podržalo Mininstarstvo kulture Crne Gore, prikazana je 30 okt. 2021. u Galeriji „Rettori Tribbioˮ u Trstu. Tokom jula i avgusta 2022. prikazana je u JU Muzej i galerija Tivat, a zatim u novembru iste godine u galeriji „Stara kapetanija u Zemunu.

Izvodi iz tekstova o slikarstvu Darka Mandića

„De rerum natura – ​​Priroda stvari” izložba slika umjetnika Darka Mandića ​​prikazuje slike naturalističkog nadahnuća, fragmenata stvarnosti fiksiranih u neodređenom prostoru i u suspendovanom vremenu metafizičke koncepcije. Ovo su vizije iz snova Darka Mandića, umjetnika na čijim platnima forme nagovještavaju blijeđenje: slike teže da se raspadaju na horizontu, kao da žele da napuste svoje tjelesne granice, gotovo metafora ljudske potrebe da ponovo otkrije sopstvenu dimenziju na otvorenom prostoru, bez više barijere. Darko Mandić kreće se, sa rijetkim muzičkim balansom, između neformalnosti, apstrakcije i figurativne lirike, u ličnom traganju za tačkom susreta između grafičke čistoće znaka i emotivnog stanja bića, gdje „senzacija” preuzima stvarnost i, ovo drugo, sve je više sredstvo za prenošenje emocija. U specifičnom, istančanijem neformalnom značenju njegovih djela, oživljavaju neodređene pozadine, materijalne konzistencije spontano klize u prikrivenim nacrtima koji nervozno trče po platnu, prateći impulse i sugestije trenutka. Prepoznaje se instinktivni slikovni jezik, ne bilo kakav pogled na ono što umjetnik čita oko sebe, već novo vizuelno istraživanje koje prevazilazi opipljivo, nudeći iluziju da nas može odvratiti od našeg užurbanog života da pređemo nečiji prag. Imaginativno ogledalo koje vam omogućava da prepoznate nevidljivo u vidljivom.

Gabrijela Dipietro (Gabriella Dipietro), istoričarka umjetnosti

Krajnje suptilno osjećanje materije, prostora i atmosfere, oplemenjen i sveden siže, kao i uravnotežen odnos između plastičnosti i kolorističke zvučnosti osnova su Mandićevog izraza iz kojeg isijavaju prirodnost, neusiljenost i lirska poetičnost. Njegova slika, po pravilu, sadrži bogat koloristički dijapazon, od blago kontrastnih tamnijih tonova do svijetlih i neobično prozračnih fluidnih površina koje pokatkad dosežu istančano sjajni svjetlosni efekat. Kao virtuozni majstor boje, on njome crta, suvereno vlada, usklađujući ritam kompozicije sa prostorom, ostvarujući specifičnu atmosferu koja kao živa materija zrači iz njegovih slika. Utopljena u stišani kolorit, linija je oslobođena da eksperimentiše, da gradi, da kroz znalačku valersku izdiferenciranost prenese odzvuk trenutnog stanja duha kojim dominira svjesno saznanjeo egzistencijanoj prolaznosti. Rijetkom maštovitošću i inspirativnom snagom, Darko Mandić uzdiže umjetničku slobodu u nepregledne visine duhovnih prostranstava, autentičnim likovnim jezikom razotkrivajući podsvjesne, arhetipske, davno usnule vizije, ili, pak, likovnošću koja zrači, istovremeno, i toplinom i tugom, nekom suzdržanom patnjom u čežnji za izgubljenim rajem, preplavljenim ljubavlju, u traganju za ljepotom koja, kako je isticao veliki Dostojevski, „jedina može spasiti svijet“. Otkrivajući ovo djelo čini se kao da otkrivamo samu suštinu umjetničkog stvaranja. Onu tajnu koja je, ponovo kao tajna, predata samo izabranima.

mr Lucija Đurašković, istoričarka umjetnosti

U savremenoj crnogorskoj umjetnosti intimističko slikarstvo bilo je kreativni izraz mnogim likovnim stvaraocima, posebno u periodu od dvadesetih do šezdesetih godina XX vijeka. Danas je prisutno u djelima umjetnika – modernih romantičara koji svijet oko sebe posmatraju kroz estetiku lijepog. Onih koji se ne mire sa postojećim, već stvarnost reinkarniraju kao privid obavijen velom tajanstvenosti. U domenu pomenutih paradigmi možemo smjestiti djelo Darka Mandića. Rukovodeći se iskrenim odnosom prema sebi i svojem likovnom opredjeljenju, i ne povodeći se izazovima vremena, Darko Mandić u svom slikarskom djelu sačuvao je toplinu jednog humanog odnosa prema svijetu. On je slikar koji posjeduje izvanredan osjećaj za svjetlost, poetiku krajolika i figuralnih kompozicija, atmosferu spokoja i tišine.

Ljiljana Zeković, istoričarka umjetnosti

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


four × two =