Književni program
U utorak, 28. jula, sa početkom u 21 čas, ovoga puta na sceni Između crkava, nastavlja se ovogodišnji književni program festivala. U sklopu obilježavanja jubileja predstavićemo Sabrana djela Bore Draškovića, reditelja čije su predstave takođe dio identiteta festivala „Grad teatar“. Rediteljski rad Bore Drašković pamtimo po brojnim gostovanjima predstava klasa Akademije umetnosti u Novom Sadu, kao i kultnoj predstavi „Antigona u Njujorku“, koju Drašković režira za festival 2000. god. Drašković, pozorišni i filmski reditelj, pisac i scenarista, univerzitetski profesor, govoriće o svom bogatom stvaralaškom iskustvu i zalogu koji ovim izdanjem ostavlja i za generacije budućih stvaralaca. Ujedno, zainteresovanoj javnosti biće prikazan i dokumentarni film o svestranosti Draškovićevog talenta „Film do usijanja – Boro Drašković“, u režiji Darka Bajića. O Draškovićevom radu govore i reditelji Boris Liješević i Darko Bajić, a razgovor moderira Svetlana Ivanović, glavna urednica programa „Grada teatra“.
Boro Drašković rođen je u Sarajevu 1935. god. Diplomirao je pozorišnu režiju na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu. Radio kao reditelj u Narodnom pozorištu u Sarajevu, a potom postaje stalni reditelj u Jugoslovenskom dramskom pozorištu. U tom periodu izdvajaju se njegove režije dramskih komada Prljave ruke, Henrik IV i Junona i paun. U sam vrh jugoslovenske režije ubrajaju se njegove predstave Stradija i Katarina Izmailova. Posle zabrane njegove predstave Kad su cvetale tikve napustio je rediteljski rad u pozorištu iz protesta protiv neslobode sa kojom se suočava pozorišno stvaralaštvo u Jugoslaviji. Od 1970. radi kao slobodan umjetnik, a od 1976. je redovni profesor Akademije umetnosti u Novom Sadu. Kao pedagog režije i glume ostvaruje sa studentima više zapaženih predstava, dok se radu u pozorištu vraća 2002. režijom komada Antigona u Njujorku. Režira više zapaženih predstava, među kojima su Neprijatelj naroda, Vojcek, Dugo putovanje u noć. Tokom uspešne karijere režirao je i djela Sofokla, Šekspira, Molijera, Gogolja, Čehova, Gorkog, Brehta, Joneska, Beketa i dr. Za izuzetan doprinos pozirištu dobio je 2011. Statuetu „Joakim Vujić”.
Jedan je od rijetkih reditelja koji s podjednakim uspjehom radi u pozorištu, na filmu, radiju i televiziji. Rad na filmu počeo je kao asistent čuvenih poljskih reditelja Andžeja Vajde (Sibirska ledi Magbet) i Jiržija Kavaleroviča (Faraon). Ozbiljnim i promišljenim građenjem filmske ideje i forme, već prvi njegov igrani film Horoskop (1969) zauzeo je posebno mjesto u jugoslovenskoj kinematografiji, a uspešno je prikazivan na svim kontinentima. Dobitnik je nagrada Srebrni Hugo (za scenario) i Zlatni Hugo (za najbolji prvi film) na festivalu u Čikagu i Zlatne gazele festivala u Rabatu. Ogoljenim prikazivanjem ružnih vidova stvarnosti i osjećanja nemoći i beznađa, ovaj film se svrstao u onaj pravac jugoslovenskog filma koji se suprotstavio shvatanjima vladajuće ideologije. Igrani filmovi koje potom režira nose ista obilježja njegove autorske poetike: Nokaut (jugoslovensko-italijanska koprodukcija), Usijanje (Velika srebrna arena festivala u Puli), Život je lep (nagrada za najbolju glumicu Venecijanskog filmskog festivala, nagrada Zlatni gladijator na festivalu u Puli, nagrada za scenario festivala scenarija u Vrnjačkoj Banji i velika nagrada i pečat grada Orleana); Vukovar, jedna priča (drugi od deset najboljih filmova te godine u izboru američke asocijacije filmskih kritičara, nagrada za najviši umjetnički doprinos na festivalu u Veroni, nagrada publike na festivalu u Sent Luisu, nagrada za najbolji igrani film na festivalu u Santa Barbari, nagrada filmskih gledalaca na festivalu u Moskvi, velika nagrada festivala u Hjustonu, nagrada Srebrni delfin festivala u Troji, nagrada publike festivala u Valensijenu, nagrada festivala u Mineapolisu, nagrada za mir i toleranciju u Jerusalimu). Drašković je nosilac Povelje za doprinos srpskoj kinematografiji koju dodjeljuje Udruženje filmskih umetnika Srbije, plakete Jugoslovenske kinoteke za izuzetan doprinos srpskom filmu, počasnog priznanja za izuzetnu rediteljsku poetiku (Tiveriopolske filmske alijanse) i počasni je doktor nauka Evropske akademije za multimedijalne umjetnosti. Izuzetan je i njegov televizijski opus (u produkciji TV Beograd) u kojem se izdvajaju TV serije Moderni izraz u umetnosti, Duvanski put, televizijski filmovi Obešenjak, Peta kolona, Kuhinja, dokumentarni filmovi među kojima se izdvajaju Nedelja popodne na Grenlandu, Pohvala Islandu, Intervju sa predsednikom Islanda, Haldor Laksnes, Bobi Fišer 12:8, Paradoks o šahu, Prizori iz Kine 1,2,3, Žad, Pekinška opera, Prva žena dirigent u Kini, Kinesko pozorište sada. Režirao je Plautove, Šekspirove i Molijerove komedije za emitovanje putem radio-medija, a sam je napisao nekoliko radio-drama.
Uz plodan umjetnički rad, Drašković uporedo ostvaruje i izuzetan naučni opus koji se svrstava u najviše domete naše teatrologije i filmologije i za koji je dobio Sterijinu nagradu za teatrologiju i “Lovorov venac” Pozorišnog muzeja Vojvodine. Tokom duge i plodne umjetničke karijere Drašković je obavljao i niz poslova u institucijama kulture i umjetnosti, festivalima, udruženjima, a između ostalog bio je član Mediteranskog društva za umjetnost, srpskog PEN centra, te generalni sekretar jugoslovenske sekcije Međunarodnog teatarskog instituta, umjetnički direktor Tera-filma i Festivala srednjoevropskog filma, predsjednik Savjeta međunarodnog festivala „Pogled u svet” i Upravnog odbora Ateljea 212, selektor FEST-a itd.
Dramski program
Iste večeri, 28. jula, sa početkom u 19 časova biće izvedena predstava u formi vođene šetnje „Nestvarni grad“, po tekstu i u režiji Vuka Ršumovića. Predstava je produkcija JU „Grad teatar“ i odvija se kroz budvanski Stari grad.
Nakon više izvođenja, kako na prethodna dva festivala, tako i u međufestivalskom periodu, za ovu predstavu ne jenjava interesovanje publike ni ove godine.
“Nestvarni grad je teatarsko iskustvo koje ruši tradicionalne granice između izvođača i publike. Predstava ima formu vođene šetnje kroz autentični ambijent stare Budve. Sa slušalicama na ušima, publika prati naraciju koja je uvodi u svijet imaginacije i navodi na interakciju sa ambijentom i ljudima oko nje. Ona više nije pasivni posmatrač, već aktivni učesnik, podstaknut da istražuje prostor oko sebe i utiče na tok priče. Ovaj projekat je iskorak u novo polje savremenog teatarskog izraza u kojem se briše granica između fikcije i stvarnosti, a publika je u prilici da kroz jedinstveno i nezaboravno iskustvo doživi i vidi Budvu na način na koji je nikad dosad nije vidjela i doživjela. Tematski, učesnici su motivisani da razmišljaju o sjećanju na nov i uzbudljiv način, i da tako svoj život stave u nov i uzbudljiv kontekst. Predstava na različite načine aktivira sjećanje kod publike. Učesnici će putem naracije, i putem sopstvene memorije i imaginacije biti transponovani u neke druge svjetove. Namjera nam je da gledaocima omogućimo jedno nezaboravno iskustvo i da im zauvjek urežemo u sjećanje doživljaj stare Budve”, navodi se u rediteljskoj eksplikaciji Vuka Ršumovića.
Pored Vuka Ršumovića, koji potpisuje tekst i režiju, autorski tim čine Ana Tomović, asistentkinja reditelja, Jakov Munižaba, dizajner zvuka, Andreja Hamović, autor vizuelnog dizajna, i Marija Liješević, u ulozi naratora.
Predstava „Nestvarni grad“ će na repertoaru biti i 29. jula, kao i 15, 16, 17. i 18. avgusta.
Be the first to comment